break off – English–Polski translations

🇬🇧 en pl 🇵🇱

break off verb

  • (transitive) to remove a piece by breaking or snapping
 odrywać, oderwać, ułamać, ułamywać
  • (intransitive) to end abruptly
 kończyć nagle, skończyć nagle
  • (intransitive) to become detached by breaking or snapping
 oderwać się, odrywać się, ułamać się, ułamywać się
  • (transitive) to discontinue abruptly
 przerwać nagle, przerywać nagle
break off a relationship
odchodzić
break-off
rozbicie
Wiktionary Links